بهره وری انرژی سیستم های مختلف یخچال در شرایط طراحی 54٪ متفاوت از پایین ترین و بالاترین، عمدتا به دلیل پیکربندی غیر منطقی سیستم خنک کننده و تبرید است. این پیکربندی و طراحی غیر منطقی در سطوح مختلف در پروژه های سراسر کشور وجود دارد و باید مورد توجه ما قرار گیرد. در مهندسی واقعی، انتخاب و پیکربندی چیلرها اغلب نامناسب است و اهداف فوق را که در دو جنبه زیر وجود دارد، به دست می آورند.
اول، ظرفیت خنک کننده چیلر بسیار بزرگ است
ظرفیت بزرگ دستگاه مونتاژ کننده چیلر یک مشکل رایج در سیستم تبرید است. ظرفیت نصب شده برخی از چیلرهای مهندسی حتی بیش از 50٪ بیکار است. دلیل اصلی ظرفیت بزرگ دستگاه مونتاژ چیلر اینست که طراح زمان محاسبه بار سرد را در هنگام طراحی طراحی نمیکند، اما شاخص باردهی ساختمان را در نظر میگیرد، که نسبت به میزان تغییر بار سردکننده متفاوت است ساختمان های عملکردی و تحلیلی را اضافه نمی کند تا حاشیه ایمنی بار سرد را افزایش دهد.
دوم، تعداد چیلرها به درستی انتخاب نشده است
تعداد چیلرها باید با توجه به ویژگی های بار خنک کننده و عملکرد تنظیم عملکرد انتخاب شود، معمولا 2 تا 4 واحد، و ظرفیت خنک کننده ی واحد باید به طور منطقی هماهنگ باشد. هنگامی که ظرفیت خنک کننده پایین تر از ظرفیت واحد واحد بیشتر از حداقل بار ساختمان است، باید انتخاب شود. یک چیلر مناسب برای حداقل بار برای اطمینان از قابلیت اطمینان تنظیم بار سیستم، افزایش سازگاری بار و اجتناب از عملکرد ناکارآمد چیلر.
